Waarom de OnVeiligheidsRegio het levenslicht heeft gezien.


Al enige jaren is het droevig gestemd met de afhandeling van de schade en verbetering van de veiligheid voor de bewoners binnen het aardbevingsgebied in de Provincie Groningen.

Vanwege het slechte beleid, ten aanzien van de versterking van woningen, scholen en openbare voorzieningen en de risico’s verbonden aan het onvoorspelbare van de grondbewegingen, het gevolg zijnde van de mijnbouw, lopen bewoners ernstig gevaar, het slachtoffer te worden.

Het werd dan ook de hoogste tijd een signaal af te geven naar de overheidsinstanties en de bezorgde gevoelens tot uiting te brengen. Er is, op het moment van dit schrijven, een ongelofelijke willekeur in de aanpak van de versterking van panden. Het telkens opschorten van versterkingen zou ertoe kunnen leiden, dat er bij een groot incident binnen afzienbare tijd slachtoffers vallen. Waarbij doorgerekend, bij een magnitude van > 4.5 op de richterschaal 118 doden te betreuren kunnen zijn, waarna er vele politieke vragen gesteld zullen worden.

Daarnaast is het voor de inwoners van de aardbevingsgemeenten, een almaar oplopend gevoel van onveiligheid. Onderzoeksresultaten wijzen al geruime tijd uit, dat de mentale gezondheid bij de inwoners achteruit snelt. Dit gevoel loopt totaal niet synchroon aan de activiteiten en aanpak door de Veiligheidsregio Groningen.

Hoewel de Veiligheidsregio haar uiterste best zegt te doen, om klaar te zijn voorafgaande aan een zware bodembeweging, is al wel gebleken dat deze instantie nog lang niet voorbereid is en de zaken goed op orde heeft. Zonder alleen de Veiligheidsregio negatief neer te zetten, hetgeen zeker niet de intentie is, treffen ook de burgemeesters enige blaam. Veel woorden maar weinig ‘zichtbare’ daadkracht. Zij zijn de eerst verantwoordelijken voor de veiligheid.

Een en ander is gebleken gedurende de grootschalige oefening te Zuidwolde op 17 november 2018. Op een ludieke wijze heeft de opgerichte ONVEILIGHEIDSREGIO de proef op de som genomen en manco’s aan de orde gesteld, zonder de oefening te frustreren.

Er dient tevens ernstig rekening gehouden te worden met de beschikbare hoeveelheid hulpverleners, waarbij diezelfde hulpverleners uit de regio, in eerste instantie beschikbaar zijn voor de eigen familiare omgeving. Het is dan ook de vraag, bij het zien van veel leed, hoeveel vrijwilligers daadwerkelijk in actie zullen komen.

Het zal er op neer komen, dat zeker de eerste 24 uren slechts geringe noodhulp gegeven kan worden. Het is al ongewis op welke wijze er gehandeld zal worden in geval van een groter getroffen gebied. Een recent gehouden, maar geen representatieve enquête, heeft al wel duidelijk gemaakt, dat bewoners zeer slecht voorbereid zijn op een zware bodembeweging. De resultaten op:
http://www.onveiligheidsregio.nl/enquete.html

Kortom, een aantal inwoners binnen de aardbevingsgemeenten hebben de mouwen opgestroopt en hebben gekozen voor een actieplatvorm met de toepasselijke naam ONVEILIGHEIDSREGIO, als pendant van de Veiligheidsregio.

Een groep verontruste mensen welke geheel uit zichzelf acteert, maar zich gesteund voelt door o.a. de Groninger Bodembeweging, ……… en inmiddels serieus genomen en gehoord wordt door de eerdergenoemde Veiligheidsregio.